Wattpad LT by TD

In orbe remoto, ubi alphabetum testudinum fundamentum communicationis inter omnes creaturas formabat, symmetria orbis planetarii et stellarum erat conceptum profund integratum in existentia cuiusque creaturae.   Testudines, impersonationes animarum terrae, sapientes huius regni habebantur, quae antiquas scientias de modo meliorandi harmoniam inter caelum et terram, inter homines et astra conservabant.   Quotidie, testudines philosophos congregabant ut de "piramide necessitatum" disputarent, principium quod dicebat omnes creaturas aequilibrium et symmetriam in vita sua indigere.   Sciebant sapientiam suam faciem mundi mutare posse et delicias armoniae universalis afferre, ubi quisque homo, stella et planta calculato modo id quod opus erat offerunt et accipiunt.   "Videte," dicebat una ex vetustissimis testudinibus, "symmetria essentialis est ad vitam binariam. Ita est, vita pendet a delicato aequilibrio inter lucem et tenebras, inter gaudium et tristitiam."...

In silvam se contulit, fascinatus a profunda silentio, quod solum per sonum nivis sub pedibus eius rumpitur.   Post aliquot chiliometra, Marius in antiquam casam incidit, fere sub onere nivis sepultam. Ianuam apertam habebat, et ex intus sonus alienus, velut susurrus, audiebatur.   Ingressus, animadvertit omnia videbantur deserta, sed in mensa lignorum iacebant libri veteres, strato pulvere obtecti. Quod eum maxime impressit, erat globus crystallinus fulgens in angulo, ornatus imaginibus ex aliis mundis.   Curiosus, Marius accessit. Tum, turbo luminis ex globo surrexit, et vox calida coepit loqui: “Salve, iuvenis quaesitor! Prope es ad detegendum mysterium temporis congelati.” Verba eius Marium in iter inopinatum impulit.   “Ego sum Custos Temporis,” vox perrexit. “Haec nix non solum lucem, sed etiam somnia hominum congelavit. Propter indifferenciam eorum, tempus constitit. Tua missio est restituere eorum spem, sed prius, debes facere 3000 gradus in h...

In angulo oblito mundi, inter montium cacumina et silvas densas latens, erat urbs nomine Macedonski. Hic, inter ruinas antiquas et spiritus antecessorum, dicebatur mysteriosum portum existere, qui praeteritum, praesens et futurum coniungeret.   Incolae huius urbis omnes sciebant se non debere in illam dimensionem occultam se dare, nam, ut legende dicebat, "non te volunt" si historiam eorum qui pugnabant ad vinculum cum originibus suis non observas. Hic portus secreta profunda de iis qui in campis pugnae ceciderant celabat, pro antecessoribus suis et pro identitate culturae suae pugnantes.   Tamen, iuvenis nomine Alex mysterio portae fascinatus erat. Sensit vocem irresistibilem, potentiam cogitationis quae eum ad illam ianuam ad alias dimensiones impellebat. Quid factum erat de generationibus quae ante eum venerant? Et quid si porta eis facultatem daret communicandi cum hominibus ex praeterito?   Nocte clara, lumina in urbe exstincta sunt, et Alex a silentio al...

In mundo occulto ultra specula, ubi verba vitam capiebant et cogitationes in phrasibus texebantur, vivebant tres dwarfi noti: Dwarf Syntax, Dwarf Grammar, et Dwarf Radicalitas. Unusquisque eorum missionem maximam in hoc regno linguae et idearum habebat.   Dwarf Syntax erat portator structurarum. Is erat qui sententias formabat et verba in propositiones cohaerentes transformabat. Auxilio baculi magici, Syntax verba reordinarent et significationes occultas revelaret. Ipse dicebat in omni sententia, agri ignoti significationum exspectabantur ut detegerentur. Tamen, quamvis tam magnus esset pro communicatione, saepe percipiebatur ut severus et inflexibilis ab iis qui regulas non aestimabant.   Dwarf Grammar erat protector normarum. Is curabat ut omne verbum in sua locum rectum poneretur et ut omnes sententiae ad regulas orthographiae et punctuationis adhaererent. Cum scintilla pulvisculi pixie, Grammar poterat errorem in opus linguisticum transformare. Multi eum nimis peda...

In mundo parallelo, ad intersectionem duorum universorum, vivebat gens Bidens, familia nobilis nota pro extraordinariis facultatibus communicandi per aerem.   Aeris Primorum, pura et vibrans essentia, eos cotidie circumdabat, concedens eis facultatem exprimendi affectus et cogitationes sine verbis. Hic, communicatio erat ars, et aer erat instrumentum summum.   Bidenses traditionem millenariam habebant: omni vere, festivalem aeris organizabant, ubi quisque membrum familiae suam peritiam aeris ostendere debebat et facultatem interpretandi desideria et timores eorum qui circumstabant. Aer eorum saltum circumdabat, formas fantasticas formando quae non solum statum interiorem eorum, sed etiam affectus communitatis reflectebant.   Uno die, iuvenis Biden nomine Eli visionem habuit. Sensit Aerem Primorum loquentem ad se, et eius nuntius erat clarus: mundus mutationem indigebat. Aera circa eos, olim plena vibrationibus positivis, coeperant dominari a vento frigido et i...

In parva urbe, inter colles latente, vivebat coetus iuvenum, qui se "Cristi Cheerleader Teams" appellabant. Formabant pares, singuli ex puero et puella, et ad ortum solis conveniebant ad exequendas missiones insolitas. Quamquam primo aspectu videbantur esse tantum teams cheerleading, eorum proposita multo complexiora erant.   Cristus, dux eorum charismaticus, hortabatur teams ut artes acrobaticae non solum ad movendi impressivos discendum, sed etiam ut magistri furtorum fierent. Quodlibet mane, primis radiis solis, in prato viridi conveniebant, ubi non solum pirouettes et saltus exercebant, sed etiam consilia ingeniosa excogitabant ad parvos thesauros ex urbe furandi. “Quotidie mane opportunitas est, et sol ortus nobis facultatem dat ut talentum nostrum in actum ponamus!” inquit Cristus, alacriter, dum suas turmas coordinabat.   Inter teams Cristi erant varia paria: Radu et Anca, Radu magister acrobaticae, et Anca, cum risu suo mischievoso, perita in distractione. D...

Apiculae Parvae, Infelices et Ineducati   In mundo mirabili, plenus coloribus vibrantibus et sonis melodiosis, extendebatur silva incantata, ubi natura in harmonia vivebat. Haec silva erat nota pro floribus delicatis, quae emanabant succum vitae, alentes omnia entia et plantas quae in ea habitabant. Succus verorum, ut appellabantur, energiam floribus, arboribus et animalibus in silva tribuebat, creando perfectum aequilibrium.   Tamen, in umbra harum pulchritudinum, Apiculae Parvae, Infelices et Ineducati emerserunt—personae negativa cum consilio malevolo. Apiculae Parvae, cum alis scintillantibus, videbantur puritatem afferre, sed veritas erat quod succum vitae comedebant, avide absorbentes. Infelices, obscuri et inquieti, conabantur occultare cogitationes suas tenebrosas, sed interdum, per gestus incontrolatos, revelabant intentiones suas malevolas. Et Ineducati, carentes scientia et empathia, amabant succumbere influentiae eorum qui circa erant, fiendo involuntarii c...

In Corde Urbis   In corde urbis ferventis, ubi omnis angulus resonat cum musica viarum, duo amici, Sec et Mira, in medio disputationis acerrimae in taberna hipsterica in urbe se invenerunt. Decoratio erat minimalista, cum luminibus calidis et mensis lignis recyclatis, et cocktails nomina exotica habebant, sed disputatio eorum semper intensior fiebat.   Sec, artifex visualis notus pro picturis vividis, semper pro diversitate et repraesentatione advocavit. "Ars non potest reduci ad nigrum et album! Sunt umbrae, homines, historias quae narrandae sunt," inquit, gesticulans cum poculo gin et tonic in manu. "Dico tibi, Mira, oculos nostros aperire debemus ad pulchritudinem diversitatis!"   Mira, cum suo stilo extravaganti et vestitu non conventionali, erat consiliatrix moda et, quamvis styles explorare appreciet, credebat quod interdum, simplificatio potest esse impactus. "Sed Sec, nuanta potest veritatem mutare. Interdum, minus est plus. Ecce, moda exemp...

"Putasti te me coercere"   In apice glacialis, in mundo omnino diverso, communitas extortionatorum vivebat, de qua murmuribus loquebantur. Noti erant ut 'Sectores Glaciei' quia, quamvis in hostile ambitu, parvam socialem utopiam construere potuerant. Omnia ex exteriori perfecta videbantur, sed veritas multo complicatior erat.   Haec eclectica cohors hominum ex amicis veteribus et hostibus olim constabat, singuli cum obscuris fabulis, sed omnes ad unum finem convergebant: potentiam et influentiam adipisci, etiam in summo frigido glaciale. Didicerunt in condicionibus extremis superesse, astutias et dolos adhibentes, ex nihilo res extrahentes et quemlibet qui in via eorum stabat manipulares.   Quotidie vesperi, circa ignem ardentem congregabantur, historias de modo quod acceperant communicantes. Ab methodis traditionalibus extortionis ad delicatas ludos inter se et mendacia, omnia partem cotidianae vitae erant. Quisque membrum coetus precise munus in hoc bene...

In parva urbe provinciali, tres omnino diversos characteres vivebant: Mahar, vir sapiens cum fabulis infinitis, Patron, iuvenis negotiator ambitiosus, et Charlie, mulier mystica cum curru rubro.   Mahar erat anima villæ. Saepe in porticu domus suae sedebat, narrans pueris de temporibus praeteritis. Habebat vetus licentiam gubernandi, quam in arca lignea servabat, dicens eam ei dare potestatem per tempus et spatium iter facere.   Pueri cum oculis apertis audiebant, imaginantes incredibiles adventuras quas cum hac licentia magica habere possent. Patron autem semper negotiis occupatus erat. Somniabat se orbem terrarum vincere et fieri divitissimum virum in oppido. Emit carum currum, sed vix tempus habebat eum agere.   Audiens fabulas Mahar de licentia magica, invidere coepit et somniare de itineribus exoticis.   Charlie omnibus aenigma erat. Nemo sciebat unde veniret aut quid faceret. Videbatur ad alium mundum pertinere, cum curru suo et vestibus elegant...

In angulo oblito universi, in planeta Zurgania, vivebant mirifici homines noti ut Mândrele. Hæ creaturæ erant notæ ob pulchritudinem eorum eximiam et facultatem elementa naturæ regere. Habebant notas mirabiles, cum capillis fulgentibus sicut scintillæ stellarum et oculis qui omnes umbras cæli reflectebant.   Ex altera parte, iuvenes Zurganiae erant iuvenes et energici, cupientes suas artes coram Mândrele probare. Aspirabant ut magni magistri elementorum fierent, sed infeliciter, erat traditio mira in planeta: quisque junior debebat "mucum maharis" perficere – actum ad patientiam et perseverantiam eorum probandam.   "Mucus maharis" non erat, re vera, negotium sordidum. Erat ceremonialis symbolica per quam iuniores discere poterant superare timores et dubitationes suas, purgando locum sacrum in planeta, notum ut Silva Maiestatis. Hæ silva erat plena mysteriorum et pulchritudinum, sed etiam obstaculorum quæ insuperabilia videbantur.   Uno die, junior nomine...

Societas Moderna et Clanes Puncti Nulli   In mundo non nimis remoto, urbes erant vibrantes et plenae vitae, sed sub hac superficie splendida, secretum obscurum latitabat. Clanes Puncti Nulli, motus inordinatus iuvenum rebellium et callidorum, tamquam virus in corde societatis diffundebantur. Hic, educatio non erat liber, non erat theoria; erat saltus inter imagines, sonos et fabulas.   Quotidie nocte, urbs transformabatur. Iuvenes in locis secretis, in tectis veterum aedificiorum vel inter stabulis ad viam congregabantur. Erant ingeniosi in arte, musica et oratione. Scientiam suam ex observatione, ex experientiis cotidianis, ex fabulis avorum qui in temporibus simplicioribus vixerant, communicabant.   Ex altera parte, societas moderna, cum suis regulis rigidis et tabulis aestimationum, eos cum suspicionibus spectabat. Clanes Puncti Nulli minae videbantur; tamen, nemo eorum potentiam creativam ignorare poterat. Plebs, a carmine eorum attracta, coepit attente au...

Urbis renata e ruinis   In urbe splendida, ubi luminaria neon inter se coalescebant cum umbris secretis, erant sanguisugæ. Species singularis, callida et perita, in angulis societatis inopinatis superesse poterat. Hæ creaturæ non erant sanguisugæ ordinariæ; erant ex experimento genetico defectivo, initio creatæ ad purgandum ambitum, sed quæ facultates obscuras evolverant.   Tempore procedente, sanguisugæ intellexerunt se posse potentiam et influentiam adipisci minando duces qui se invincibiles credebant. In gadget electronicis se inferebant, secretas disputationes auscultando et informationes compromissorias de negotiatoribus et politicis colligendo. Eorum missio clara erat: superesse quovis pretio.   Una e principalibus eorum targetibus erat Alex Vasilie, politicus praeclarus notus ob controversas reformationes. Sanguisugæ argumenta de eius actionibus dubiis ex praeterito obtinuerunt: negotia sordida, relationes obscuras, et ictus sub zona in campanis politic...

Res est hic, exspectans nos cum provocationibus suis.   In vico remoto, inter colles et densas silvas occulto, vivebant duo populi. Primus populus erat "imaginaris," qui dies suos somniando et mundos fantasticos in mentibus construendo transigebant.   Imaginationem suam in realitatem infundebant, modestos vicinorum ordines in palatia fulgentia transformantes et vias ordinarias in viarum aurearum splendidas.   Hi homines omni mane alacriter clamabant: "Hodie volabimus in alis nubium!" aut "Convivium cum elvis et fatis in silva habebimus!"   Alterum latus erant "infausti homines." Pallium tristitiae gestabant et oculos demissos tenebant, in cogitationibus, dubiis et curis quotidianis perditi. Vita eorum, prima oculorum intuitu, videbatur seria infortuniorum: labor arduus in agris, inopia rerum, et desiderium implendum ad evadendum monotoniam dierum suorum.   Sed omni die Dominico, cum sol lenius oriebatur et aves melodiosius can...

Mulier Charlie Chaplin et dolorosa separatio   In urbe venusta, plena phantasia et colore, vivebat Mulier Charlie Chaplin, artifex vivax nota pro eius ioco et talento eximio.   Mulier Charlie Chaplin, cum risu contagioso, celeriter amicitiam fecit cum grege eccentricorum artifex, singuli cum suis somniis et aspirationibus. Inter eos erat Gow, poeta somniorum qui eam immensum admirabat.   Uno pulchro die, dum in café bohemico conveniebant, Hence Junior, qui Winnie de Pooh cognominatus est, in scaenam intravit.   Winnie, cum suo ioco innocenti et sensu humoris distorti, coepit mentiri de mundo artistico. "Scitis," inquit, "Arbor Span a turba ludorum plushorum crevit, qui a gallo somniatore ex vico oblito inspirati sunt!"   Span, qui de magia artis novellam scribebat, attentus auscultavit et Pooh serio accepit. Et Mulier Charlie Chaplin, cum spiritu artistico suo, se ab absurdissimis fabulis ferre passus est, risu ad omnem absurdum. Tamen, menda...

Pulchritudo et bonum, nam vera potentia in amore et intelligentia consistit.   In parvo vico ad litus maris aquis crystallinis, vivebat senex artifex. Talentum rarum habebat: poterat arenam et aquam in pulcherrimas sculpturas marinas transformare. Dies suos consumebat in sculptura creaturarum fabulorum—piscibus micantibus, stellis marinis vividis coloribus, et etiam sirenis quae cantare videbantur.   Somniabat de creando sua maxima opera: sirenam quae felicitatem et prosperitatem vico afferret. Post menses laboris, tandem sculpturam perfecit. Erat splendidissima! Sirena cum capillis longis undulatis et sorriso, qui totum mare illuminare videbatur. Senex eam Marina nominavit.   Sed cum pulchritudine Marine, fabula terribilis nata est. Senex, in desiderio vicos imponere, permisit mari calescere, ita vitam et potentiam Marinae dedit. Sed gloria et reactiones positivae incolarum breves erant. Tempore, Marina plus independentiae coepit adipisci, et senex difficiliu...

Inimici in dolo, sed qui spiritum communitatis firmant.  In terra legendarie Troiae, antiqua fabula de equo troiano adhuc imaginatio illorum qui in illis magnis temporibus vixerunt obsidet. Post ruinam urbis, pauci tantum superstites remanserunt, qui, cupiditate recuperandi gloriam amissam impulsati, ad consilium rotundum convenerunt.   Per annos, fabula de equo troiano facta est legenda, sed eius stabilitas oblita erat. Vorbayis, artifex peritus, audacem consilium habuit: equum troianum reconstrui et non ad inveniendum inimicos in dolo, sed ad firmandum spiritum communitatis uti.   Infortunati – ut hi qui obsidionem superaverunt noti erant – motivatione indige bant, aliquid quod risum in facies eorum reduceret. Vorbayis coetum iuvenum artificum congregavit, qui ex destructione urbis suae perturbati erant. Unusquisque eorum aliquid attulit: lignum ex silva sacra, vestimenta ex sericis pretiosis, metallum ex veteribus ruinis servatum.   Dum dies transiba...

Vita Charlie Chaplin in annis primis et postea   Erat dies frigidus vernis in Londinio, et iuvenis Charlie Chaplin, tunc 14 annorum, plerumque tempus suum in viis occupatis agebat, somnians se magnum artificem futurum. Vita erat difficilis, cum pater eius, artifex varietatum, non iam adesset, et mater eius, cantatrix talentu, cum problematibus mentalibus et difficultatibus financialibus laborabat. Determinatus ad superandum, Charlie novas vias quaerebat ad se sustentandum.   Una mane, dum per ripas fluminis Tamesis ambulabat, Charlie in parvam naviculam ancoratam incidit, ubi nauta peritus nomine Domini Thompson eam post tempestatem reparaverat. Charlie admirationem suam pro arte senis expressit, quod ad amicitiam inopinatum duxit.   Dominus Thompson talentum iuvenis agnovit et ei opportunitatem obtulit ut eum in variis itineribus in aqua comitaretur in commutatione parvae adiutoriae. Haec erat unica occasio pro Charlie, cum de navigatione, vita in mari et art...

Pufonia, locus incantatus in Wonderland   In angulo oblito Wonderland, erat locus nomine "Pufonia." Hic puellae in harmonia cum natura et suis animis crescebat. Pufonia erat regnum incantatum, ubi omnia non solum flores simplices erant, sed entia viva cum cordibus delicatis et alis.   Alice, puella curiosa et imaginativa, in Pufonia die verni venit. A felina ridente ducta est, quae ei dixit quod in hoc loco, risus puerorum ex somniis eorum aleretur.   Alice mirata est videre quomodo omnia in aere fluerent, vento ferente, et quomodo risus eius in flores coloratos transformaretur.   In Pufonia, Alice Zendy convenit, creatrix destinationum finalium. Zendy erat mulier sapiens cum oculis scintillantibus et corde generoso. Sciebat secretum Pufoniae: unaquaeque flos habebat fabulam, et unaquaeque fabula habebat destinationem finalem. Zendy puellas in Pufonia educatas adiuvabat ut viam suam invenirent, somnia sua implerent et alas novas detegerent.   ...