Skip to main content

Alfabeta Testudinum

In orbe remoto, ubi alphabetum testudinum fundamentum communicationis inter omnes creaturas formabat, symmetria orbis planetarii et stellarum erat conceptum profund integratum in existentia cuiusque creaturae.

 

Testudines, impersonationes animarum terrae, sapientes huius regni habebantur, quae antiquas scientias de modo meliorandi harmoniam inter caelum et terram, inter homines et astra conservabant.

 

Quotidie, testudines philosophos congregabant ut de "piramide necessitatum" disputarent, principium quod dicebat omnes creaturas aequilibrium et symmetriam in vita sua indigere.

 

Sciebant sapientiam suam faciem mundi mutare posse et delicias armoniae universalis afferre, ubi quisque homo, stella et planta calculato modo id quod opus erat offerunt et accipiunt.

 

"Videte," dicebat una ex vetustissimis testudinibus, "symmetria essentialis est ad vitam binariam. Ita est, vita pendet a delicato aequilibrio inter lucem et tenebras, inter gaudium et tristitiam." Caput suum parvum sursum levabat, atmosphaeram reveriae inter presentes instituens.

 

"Constructio pulchriorem mundi non fit ex verbis vacuis," addebat alia testudo. "Agere debemus! Videbis, si vires nostras coniungamus et simul aedificare incipiamus, eventus mirabiles esse possunt."

 

Verba eorum plena erant passione et determinatione, et ceteri se inspirabant, somniantes de planeta ubi omnis creatura in perfecta symmetria vivere posset.

 

Itaque testudines coeperunt conventus cum aliis naturae creaturis – avibus, floribus et etiam creaturis quae in lumine stellarum saltabant.

 

Simul, detexerunt symmetrias vitae non solum pulchritudinem afferre, sed etiam aequilibrium in universo. Cum tempus transiret, nuntius eorum per alae venti iter faciebat, omnes angulos orbis attingens.

 

Denique testudines pactum universale construere potuerunt: unaquaeque creatura, forma vel magnitudine, locum habebat in hac piramide necessitatum.

 

Et ita, sub leni lumine stellarum, symmetria motibus temporis et spatii probata in aeternum saltationem reperiebatur.

 

Itaque, haec fabula symmetriae, magna cura in alphabetis testudinum scripta, viva manebat pro generationibus futuris, et universum continue fulgebat, et omnes creaturae in eo pars integralis huius divinae symmetriae erant.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

"Quid boni est somniare?"

Res est hic, exspectans nos cum provocationibus suis.   In vico remoto, inter colles et densas silvas occulto, vivebant duo populi. Primus populus erat "imaginaris," qui dies suos somniando et mundos fantasticos in mentibus construendo transigebant.   Imaginationem suam in realitatem infundebant, modestos vicinorum ordines in palatia fulgentia transformantes et vias ordinarias in viarum aurearum splendidas.   Hi homines omni mane alacriter clamabant: "Hodie volabimus in alis nubium!" aut "Convivium cum elvis et fatis in silva habebimus!"   Alterum latus erant "infausti homines." Pallium tristitiae gestabant et oculos demissos tenebant, in cogitationibus, dubiis et curis quotidianis perditi. Vita eorum, prima oculorum intuitu, videbatur seria infortuniorum: labor arduus in agris, inopia rerum, et desiderium implendum ad evadendum monotoniam dierum suorum.   Sed omni die Dominico, cum sol lenius oriebatur et aves melodiosius can...
Post a Comment
Read more

Traditiones Non Scriptas Ineducatorum

Apiculae Parvae, Infelices et Ineducati   In mundo mirabili, plenus coloribus vibrantibus et sonis melodiosis, extendebatur silva incantata, ubi natura in harmonia vivebat. Haec silva erat nota pro floribus delicatis, quae emanabant succum vitae, alentes omnia entia et plantas quae in ea habitabant. Succus verorum, ut appellabantur, energiam floribus, arboribus et animalibus in silva tribuebat, creando perfectum aequilibrium.   Tamen, in umbra harum pulchritudinum, Apiculae Parvae, Infelices et Ineducati emerserunt—personae negativa cum consilio malevolo. Apiculae Parvae, cum alis scintillantibus, videbantur puritatem afferre, sed veritas erat quod succum vitae comedebant, avide absorbentes. Infelices, obscuri et inquieti, conabantur occultare cogitationes suas tenebrosas, sed interdum, per gestus incontrolatos, revelabant intentiones suas malevolas. Et Ineducati, carentes scientia et empathia, amabant succumbere influentiae eorum qui circa erant, fiendo involuntarii c...
Post a Comment
Read more

Anima Villæ

In parva urbe provinciali, tres omnino diversos characteres vivebant: Mahar, vir sapiens cum fabulis infinitis, Patron, iuvenis negotiator ambitiosus, et Charlie, mulier mystica cum curru rubro.   Mahar erat anima villæ. Saepe in porticu domus suae sedebat, narrans pueris de temporibus praeteritis. Habebat vetus licentiam gubernandi, quam in arca lignea servabat, dicens eam ei dare potestatem per tempus et spatium iter facere.   Pueri cum oculis apertis audiebant, imaginantes incredibiles adventuras quas cum hac licentia magica habere possent. Patron autem semper negotiis occupatus erat. Somniabat se orbem terrarum vincere et fieri divitissimum virum in oppido. Emit carum currum, sed vix tempus habebat eum agere.   Audiens fabulas Mahar de licentia magica, invidere coepit et somniare de itineribus exoticis.   Charlie omnibus aenigma erat. Nemo sciebat unde veniret aut quid faceret. Videbatur ad alium mundum pertinere, cum curru suo et vestibus elegant...
Post a Comment
Read more